Om 10u werden we door een stralend zonnetje uit onze tent gelokt en begonnen we aan ons ontbijtje: minute soep en choco-chino. Heerlijk!
Ook een opfrissing van onze slaapkopjes was van het hoogste belang, aangezien onze grootste troef volgens onze liftgevers ons frisse voorkomen was.
Tegen 11u30 gingen we deze troef nog eens uitspelen en blijkbaar werkte hij nog. Een jonge dame kon ons vervoeren tot in Rosenheim. Het tanksstation waar we werden gedropt, was spijtig genoeg totaal ongeschikt om te liften, maar gelukkig zagen we alles al wat helderder, nu het gestopt was met regenen.
Uiteindelijk vonden we een man met een buitenverblijf in zijn auto, die ons een klein beetje verder kon droppen op een drukkere parking.
Aangezien we nu (13u50) vlakbij de grens met Oostenrijk zaten, probeerden we eens iets anders uit. (zie foto) En toen (14u10) gebeurde het...
Een Kroatische auto stopte:
'Where are you from?'
- 'Belgium'
- 'Aha! En naar waar moet ge?'
- (verbazing) 'Dubrovnik'
- 'Jamaar mannen, ni overdrijven e, ik ga ook naar Dubrovnik. Stap maar in en dan zien we nog wel.'
Deze Kroaat had dus een dubbele nationaliteit en verbleef meestal in Mol.
We spraken af om mee te rijden tot in Zagreb en van daaruit weer elk onze eigen weg te gaan.
De rit was minder aangenaam dan gehoopt, daar onze chauffeur een rasechte racist bleek te zijn die ons aanmoedigde om de islam met geweld te verdrijven.
Bij aankomst in Zagreb gaf de chauffeur ons nog zijn nummer: 'Laat maar iets weten als je niets meer vindt, dan rijden we morgen samen naar Dubrovnik.'
Na wat rondkuieren op de parking, besloten we voor de 'easy-way' te kiezen en de volgende dag met deze man verder te rijden. We zouden nog wachten met sms-en tot het donker werd en na Ian zijn marteling, zou Felix de volgende dag voorin zitten.
Op ons berichtje antwoorde de man: 'Oké, ik kom jullie zodadelijk ophalen.'
Blijkbaar stond ons nog een nachtelijk stadsbezoek te wachten. Dit bleek uiteindelijk een enorm succes! De man deed redelijk normaal, een prachtige stad en Belgische bieren! Twee Duvels, Leffe's en enkele Stella's later, arriveerden we terug op onze parking.
Hier werd onze zoektocht naar een slaapplek echter onderbroken door een bewakingsagent die ons begeleidde naar de camping. Het werd dus een veel te korte en betaalde nacht, met als enige voordeel een verfrissende douche in de ochtend en zekerheid over de laatste kilometers.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten