Zoveel geluk als we hadden op de heenreis, zoveel pech hadden we deze dag.
Hoewel we een viertal wekkers hadden ingesteld slaagden we er niet in om tijdig aan de bushalte te gaan staan. Aangezien we onze boot reeds hadden betaald en deze dus niet wilden missen, begonnen we aan een zware wandeling richting Dubrovnik.
Na 10km stappen begonnen we in tijdnood te geraken en bleef de enige overgebleven mogelijkheid het nemen van een taxi. Hierdoor kwamen we gelukkig nog op tijd aan, maar wel met zéér pijnlijke voetjes, schouders en vooral kopjes, aangezien twee gigantische katers ons te pakken hadden gekregen.
Op de boot zelf probeerden we dan ook snel om geschikte 'ontnuchteringsplaatsjes' te vinden, wat niet makkelijk is met een honderdtal luidruchtige Italianen in de buurt.
Toen we in Bari aankwamen gingen we op zoek naar de autostrade, om zodoende nog op een parking te geraken voor het té laat en te donker werd.
Uiteindelijk vonden we pijltjes richting autostrade die we dan maar besloten te volgen, aangezien liften in de stad zonder succes bleef.
De wandeling tot de autostrade bleek jammer genoeg gigantisch te zijn! Opnieuw hadden we al snel twee uur en half gewandeld toen we aan een tankstation kwamen aan de rand van Bari, waar we een lift kregen van een Italiaanse man tot aan de juiste oprit.
Ook daar spendeerden we ruim twee vruchteloze uurtjes, vooraleer we de strijdbijl begroeven en onze tent in de berm gooiden.
De sleffers werden eindelijk af de voetjes gescheurd en al snel verkeerden we in dromenland.
TIP: Ga niet liften in Italië!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten